توپولوژی بی سیم : ( Wireless )

این نوع توپولوژی در شبکه هایی قابل استفاده است که امکان کابل کشی در آنو وجود ندارد و یا مواقعی که کاربران با کامپیوترهای قابل حمل خود از یک اتاق به اتاق دیگر منتقل می شوند.
شبکه های بی سیم امروزی از استاندارد IEEE 802.11 که برای اولین بار 802.11 از نوع a و بعد از آن استاندارد IEEE 802.11 b معرفی شد که تا سرعت 5.5 تا 11 Mbps می باشد و در حال حاضر استاندارد IEEE 802.11 g تا سرعت 54 Mbps را پشتیبانی می کند.

توپولوژی استفاده شده در شبکه های بی سیم :
شبکه های بی سیم از دو توپولوژی تحت عناوین مستقل و وابسته استفاده می کنند.
در توپولوژی مستقل (ad hoc ) گروهی از کامپیوترهایی که مجهز به کارت شبکه بی سیم می باشند آزادانه قادر هستند تا محدوده برد تعریف شده با یکدیگر ارتباط برقرار بکنند. این توپولوژی برای شبکه هایی که تعداد کامپیوترهای آنها کم می باشد مفید می باشد.

در شبکه های وابسته ( infrastructure ) ، شبکه مجهز به تجهیزات بی سیم از طریق فرستنده و گیرنده هایی که تحت عنوان Access Point هستند با یکدیگر ازتباط برقرار می کنند. در این توپولوژی کامپیوترها مستقیم با یکدیگر ارتباط برقرار نمی کنند بلکه از طریق Access Point می باشد و با شبکه های کابلی هم می توانند ارتباط داشته باشند.

توپولوژی Infrastructure اصولا برای گسترش و افزایش انعطاف پذیری شبکه های کابلی معمولی بکار می رود. بدین شکل که اتصال کامپیوترهای مجهز به تکنولوژی بی سیم را با استفاده از Access Point به آن امکان می سازد. در برخی موارد، یک AP کامپیوتری است که کارت شبکه بی سیم را در کنار کارت شبکه معمولی دارا می باشد. کامپیوترهای بی سیم با استفاده از AP به عنوان واسطه با شبکه های کابلی ارتباط برقرار می کنند. AP اساسا به عنوان یک) Tranlation Bridge پل تبدیل) عمل می کند، زیرا سیگنالهای شبکه بی سیم را به سیگنالهای شبکه کابلی تبدیل می کند. مانند تمام تکنولوژی های ارتباطی بی سیم ، شرایط مسافتی و محیطی می توانند بر روی عملکرد ایستگاه های سیار بسیار تاثیر گذار باشند. یک AP می تواند 10 تا 20 کامپیوتر را پشتیبانی کند ، بسته به اینکه میزان استفاده آنها از LAN چقدر است. این پشتیبانی تا زمانی ادامه دارد که آن کامپیوترها در شعاع تقریبی 300 تا 600 متر نسبت به AP قرار داشته باشند. موانع فیزیکی مداخله کننده این عملکرد را به طرز چشمگیری کاهش می دهند.